Sofie

Hoi, ik ben Sofie, baasje van Oemi. Al van zolang ik mij kan herinneren hebben we een of meerdere honden gehad thuis. Tijdens mijn tienerjaren waren Liska en Tosca mijn twee beste maatjes: het waren allebei Duitse herders die uit het asiel kwamen. Als (toen nog) een spichtig, mager meisje ging ik dagelijks met hen wandelen of lopen om me voor te bereiden op de loopcrossen van school. Ik herinner me niet dat ze trokken aan de leiband, ze liepen geregeld los en kwamen mooi terug wanneer ik hen riep. Dus ik denk dat mijn voorliefde voor herdershonden daarvandaan komt.

Voor mijn 18e verjaardag kreeg ik mijn eerste eigen hond: een papillon. Een vriendin had een nestje en aanvankelijk wilde ze de pup zelf houden, maar hij had nood aan een gezin waar hij de aandacht niet moest delen met andere honden dus kregen we de vraag of wij hem wilden hebben. Ja natuurlijk! Hij was een herdershond in mini formaat met heel veel werklust: hij ging mee lopen, deed gehoorzaamheid en uiteindelijk was hij ook een crack in agility. Bij bijna iedere wedstrijd was hij wel eens de eerste op een parcours. Jammer genoeg heb ik hem op 7-jarige leeftijd moeten laten inslapen vanwege hartproblemen en epilepsie. Daarna wou ik een aantal jaar geen hond want het was op dat moment heel moeilijk te combineren met mijn job.

In 2013 leerde ik Yolande kennen en het was direct grote liefde. Na een paar maanden vroeg Yo me ten huwelijk. Wat vlug volgens sommigen maar wij vonden dat we oud genoeg waren om te weten wanneer je je goed voelt bij iemand. Kort nadat we getrouwd waren en we in Menen woonden, vroeg Yolande aan mij of ik geen hond wou. De voorwaarde was wel dat het een groot formaat moest zijn. Ik ben direct op zoek gegaan naar een ras dat mij lag en ik kwam aanvankelijk uit op een Zwitserse herder, liefst langharig. Dan nog een goeie fokker vinden, ook niet altijd simpel. Via via ben ik terecht gekomen bij Jeldou Boorsma in Friesland. Zij fokt zowel Zwitserse herders als (oud)Duitse herders. Alleen verwachtte ze op dat moment een nestje zwarte Duitse herder pups en geen witte.. Er was nog plaats op de lijst. Mij maakte het eigenlijk niet veel uit, het was een herdershond! Op 19 februari 2015 zagen dan Oemi en haar broertjes en zusjes het levenslicht. Pupje geel had direct mijn voorkeur en ons puppybezoek heeft dat alleen maar bevestigd want ze kwam direct naar me toe en legde zich te slapen tussen mijn voeten. Ik was verkocht.. En ik had het geluk dat pupje geel, Oemayra, uiteindelijk ook toegewezen werd aan mij waarvoor ik Jeldou nog altijd heel erg dankbaar ben!

Het was eigenlijk niet de bedoeling om te fokken met Oemi, maar van het een komt het ander.. Ik werk zelf als nachtbegeleidster bij jongeren uit bijzondere jeugdzorg, dus heb ik veel tijd overdag om mij bezig te houden met de honden. Een paar jaar geleden heb ik enkele jaren bachelor dierenzorg gestudeerd via afstandsonderwijs. Daar behaalde ik heel goeie punten, maar ik ben vroeger gestopt vanwege mijn op dat moment heel drukke agenda. Maar zo is mijn liefde voor dieren alleen maar verder gegroeid. Dus de keuze om hondenfokker te worden was voor mij niet moeilijk: ik heb een goeie achtergrond, de tijd ervoor, een superhond en het belangrijkst van allemaal: een pracht van een vrouw die me hierin steunt!

Yolande

Hoi, mijn naam is Yolande, echtgenote van Sofie. Ik ben geboren in juni 1977. Mijn ouders zijn beiden beroepsmuzikanten op rust (want een muzikant gaat niet echt met pensioen), meer bepaald operazangers. Van hen leerde ik al heel vroeg mijn eerste stapjes te zetten in de muziekwereld. Op latere leeftijd zou ik dan ook muziek studeren na mijn middelbare studies. Niettegenstaande ik het beroep niet actief uitoefen, ben ik nog steeds passioneel met muziek bezig in verschillende verenigingen.

Mijn ervaring met honden is minder uitgebreid dan die van Sofie. Ook omdat ik mij van de eerste hond in mijn leven bitter weinig herinner behalve zijn naam, Sultan. Hetgeen ik over hem weet, heb ik van horen vertellen van mijn ouders dus ik was nog heel jong op het moment dat Sultan deel uitmaakte van ons gezin. In de familie waren twee nonkels trotse hondeneigenaren van Ierse setters enerzijds en labradors anderzijds. Daardoor ben ik blijven in aanraking komen met honden. Op latere leeftijd, heb ik zelf mijn eerste eigen hond gehad, Tommy. Hij was een kruising tussen een Duitse staander en een labrador, twee types jachthonden dat resulteerde in een heel lieve maar o zo actieve hond. Door omstandigheden heb ik Tommy moeten afstaan maar ik weet dat hij een liefdevolle thuis heeft gevonden in Limburg. En nu heb ik terug een eigen hond, Orfeo, de broer van Oemi. Met hem heb ik al moeilijke momenten meegemaakt omdat Orfeo een groot rugzakje heeft van bij zijn eerste eigenaren. Maar samen slaan we ons overal door en we houden van wandelen en sporten. Eindelijk ben ik beginnen trainen om wedstrijden canicross en bikej├Âring te doen dus in de toekomst mogen jullie zeker enkele posts op de site verwachten van filmpjes en misschien ooit eens goede uitslagen :)

Sedert vorig jaar is mijn droom uitgekomen: een puppy van een van mijn lievelingsrassen: een Duitse Staander korthaar! Liever nog had ik een draadhaar, maar als ik echt competitief me wil bezighouden met bikej├Âring, is dit HET ras bij uitstek! 

Onze kennelnaam

We vonden het niet zo gemakkelijk om een kennelnaam te kiezen, en al zeker niet 5 zoals Sint-Hubertus vroeg op de aanvraag. Dus hebben we wat gebrainstormd met Orfeo zijn naam want we wilden die gebruiken zodat hij toch ook zijn inbreng heeft in onze kennel, al kan hij geen pupjes verwekken.
Uiteindelijk is Yo dan met het idee gekomen om al onze namen te combineren: Land (Yolande) of (Sofie) Rashah (Oemayra en Shahzad de poes) Orfay (Orfeo en Oemayra). Ik vond het wel origineel en we hebben dit dan als onze eerste keuze doorgegeven.
Sint-Hubertus was hiermee akkoord maar helaas hebben ze er Rashan van gemaakt in plaats van Rashah. Het kon ook niet meer gewijzigd worden. Gelukkig hebben we nu toevallig een puppy waarvan de naam met de letter N begint: Nemo :)